19-12-05

kerstverhaal

Deze tekst moet door elke chauffeur gelezen worden of hij nu met  een auto, vrachtwagen of moto rijdt ...
 
                   Op het het laatste moment haaste ik me om naar  de
 winkel te gaan om mijn kerstgeschenken te kopen. Toen ik al dat  volk
 zag, begon ik te kniezen: "Ik ga hier véél tijd verliezen, en  ik heb nog
 zoveel te doen. Kerstmis begint werkelijk een karwei te  worden. Het zou
 goed zijn als ik kon gaan slapen en pas daarna  wakker worden".
 
                   Ik baande me een weg naar de speelgoedafdeling.  Daar
 begon ik te morren over de prijzen van het speelgoed, terwijl  ik me
 afvroeg of de kinderen er echt zouden mee spelen. Ik kwam  terecht in een
 gang met speelgoed, waar ik uit een ooghoek een  ventje van ongeveer 7
 jaar opmerkte, die een mooie kleine pop  tegen zich aangedrukt hield. Hij
 hield niet op met haar haren te  strelen en haar zachtjes tegen zich aan
 te drukken. Ik vroeg me af  voor wie die pop bestemd was.
 
                   Vervolgens draaide de kleine jongen zich om naar  een
 dame die bij hem was: "Tante, ben je zeker dat ik niet genoeg  geld hebt?"
 De dame antwoorde hem wat ongeduldig: "Je weet het dat  je niet genoeg
 geld hebt om ze te kopen." Daarna vroeg zijn tante  hem om daar te
 blijven en enkele minuten op haar te wachten,  waarop ze snel vertrok.
 
                   De kleine jongen hield nog altijd de pop in zijn
 handen. Uiteindelijk ging ik naar hem toe en vroeg ik hem aan wie  hij
 die pop wilde geven" Het is de pop waar mijn zusje het meest  naar
 verlangde als kerstgeschenk. Ze was er zeker van dat de  Kerstman ze haar
 zou brengen".  Ik zei hem daarop dat de Kerstman  ze haar misschien zou
 brengen. Hij antwoorde me verdrietig: "Nee,  waar mijn zusje nu is kan de
 Kerstman niet komen. Ik moet de pop  aan mijn mama kunnen geven, zodat
 zij ze naar mijn zusje kan  brengen".
 
                   Hij keek me zo droevig aan terwijl hij dat  vertelde.
 "Mijn zusje is vertrokken naar waar Jezus is. Mijn papa  zegt dat mama
 weldra ook naar Jezus gaat, en daarom dacht ik dat  mama de pop kon
 meenemen en ze aan mijn zusje geven".
 
                   Mijn hart hield bijna op met kloppen. Het  jongentje
 hief zijn ogen op naar mij en zei me: "Ik heb aan papa  gezegt dat hij
 tegen mama moest zeggen dat ze niet meteen mag  vertrekken. Ik heb hem
 gevraagd haar te doen wachten tot ik  terugkeer van de winkel". Dan
 toonde hij mij een foto van hem, die  in de winkel genomen was, waarop
 hij de pop vasthield, terwijl hij  me zei: "Ik wil dat mama deze  foto
 ook meeneemt, zo zal ze me  niet vergeten. Ik hou van mijn mama en ik zou
 graag hebben dat ze  me niet verlaat, maar papa zegt dat ze naar mijn
 zusje moet gaan".
 
                   Daarna sloeg hij het hoofd neer en bleef stil.   Ik
 haalde onopvallend wat bankbriefjes uit mijn portefeuille en  vroeg aan
 de kleine jongen: "En als we nog eens een laatste keer  je geld zouden
 tellen om zeker te zijn ?" "Ok", zei hij " Ik moet  er genoeg hebben". Ik
 gleed onopgemerkt mijn geld bij het zijne en  we begonnen te tellen. Er
 was ruim genoeg geld voor de pop, er was  er zelfs nog over.
 
 
                   Zachtjes prevelde het jongetje: " Dank je Jezus  dat je
 me genoeg geld gegeven hebt !"  Dan keek hij me aan en zei:  " Ik had aan
 Jezus gevraagd om ervoor te zorgen dat ik genoeg geld  zou hebben om deze
 pop te kopen, zodat mijn mama ze naar mijn  zusje kan brengen. Hij heeft
 mijn gebed gehoord. Ik wilde ook nog  genoeg geld hebben om een witte
 roos te kopen voor mijn mama, maar  zoveel durfde ik aan Jezus niet
 vragen. Maar weet je, mijn mama  houdt zoveel van witte rozen."
 
                   Enkele minuten later kwam zijn tante terug en
 verwijderde ik me met mijn boodschappenwagentje. Ik eindigde mijn
 winkelen met een totaal verschillende geestesgesteldheid dan deze
 waarmee ik begonnen was. Ik kon het jongetje maar niet vergeten.  En toen
 herinnerde ik me een artikel dat enkele dagen tevoren in  de krant
 verschenen was, en waarin het ging over een bestuurder  die in staat van
 dronkenschap op een wagen was ingereden waarin  een jonge vrouw en haar
 dochter zaten. Het kleine meisje was op  slag dood. De moeder was zwaar
 gekwetst;  De familie moest  beslissen of ze ging afgekoppeld worden van
 het beademingstoestel.  Was het de familie van deze kleine jongen ?
 
                   Twee dagen later las ik in de krant dat de jonge  vrouw
 gestorven was. Ik kon het niet laten om een boeket witte  rozen te gaan
 kopen en me naar het mortuarium te begeven waar ik  de jonge vrouw nog
 een laatste keer kon zien. Ze lag er met een  mooie witte roos in een
 hand, en met de pop en de foto van het  jongetje in de winkel. Ik heb het
 mortuarium al wenend verlaten,  met het gevoel dat mijn leven voor altijd
 zou veranderen. De  liefde die dit jongetje in zijn hartje droeg voor
 zijn mama en  zijn zusje was zo ongelooflijk.  En op een fractie van een
 seconde  heeft een dronken bestuurder hem alles afgenomen.
 

19:30 Gepost door fire | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

heel ontroerend en diepe menselijke waarde... Goede nacht en een hele zalige rust... dat wens ik je toe met vele lieve groeten. Lucky

Gepost door: Lucky | 19-12-05

héél pakkend verhaal ... kreeg er kippenvel van ...

Klaverke.

Gepost door: klaverke | 19-12-05

... wat een aangrijpend verhaal, en wat mooi om dat jongetje te helpen, ontroerend

Gepost door: Sunshine | 19-12-05

heel mooi hier gekomen via de blog van nadin,een heel mooi verhaal ben er wel ff stil van,groetjes en nog een pretigge dag bolleke

Gepost door: bolleke | 20-12-05

*** een ongelooflijk puur en mooi gebaar van jou!

ik heb met kippenvel je verhaal gelezen en hoop dat dit een verhaal is die bij de mensen blijft hangen want dit is iets verschrikkelijks natuurlijk!!!!

Gepost door: jolanda | 21-12-05

*** Goh... pakkend verhaal... doet je eventjes slikken....

Gepost door: Blah | 24-12-05

dat is echt een super mooi verhaal!!
ik hbe mijn tranen niet meer kunnen bedwingen.
dat is echt een super droef verhaal((

Gepost door: jessica | 15-04-08

De commentaren zijn gesloten.